April 2010
Het heeft even mogen duren maar uiteindelijk is de
Klarälven weer ijsvrij. Dit is voor ons de eerste winter geweest dat er
zolang zoveel ijs in de rivier heeft gelegen. Meestal is 's winters de
stroming dusdanig dat het redelijk lang duurt voordat de rivier dicht
zit. Dit keer was het echter snel voor elkaar en heeft het door de
strenge vorst ook erg lang geduurd voordat hij weer helemaal vrij van
ijs was.
In de weken dat het dooit vinden er grote ophopingen voor
onze deur plaats. Het ijs breekt op het eiland.
Voor Frank is het weer gedaan met de rust. Hij mag
momenteel weer twee keer per week naar de voetbaltraining. Dit jaar zijn
er in Värmland enkele competities bij elkaar gezet en dat betekent voor
de jongens dat ze meer wedstrijden moeten spelen. Voor de ouders
betekent het dat we nog grotere afstanden mogen afleggen :-(
Kom je nog helpen? Dit was de vraag die twee weken
geleden weer aan Rommy gesteld werd. Vorig jaar heeft Rommy ruim 3
maanden bij de accountant geholpen en dit jaar kwam de vraag wederom.
Helaas (nou ja "helaas") is het bij ons nu ook veel drukker dus erg veel
tijd om te helpen was er niet. Rommy is twee dagen geweest maar daarna
was er gewoonweg geen ruimte meer. Misschien volgende week weer even
maar echt rustig is het nog niet.
Begin mei is er een grote conferentie van alle
provinciale besturen van Zweden die zich bezig houden met het platteland
en de ontwikkeling daarvan. Deze conferentie wordt dit jaar gehouden in
Sunne en er komen ook zo'n 80 internationale gasten.
Omdat wij als succesvol buitenlands bedrijf worden gezien
is ons gevraagd om ook mee te helpen met de organisatie. Zo komen er
volgende week zaterdag twee bussen vol met gasten in de winkel, ben ik
gevraagd om aankomende week woensdag de internationale gasten mede te
ontvangen en geef ik vrijdag twee seminariums over het starten van een
eigen bedrijf in een uithoek van Värmland.
Om dit alles te promoten is er een krant uitgebracht die
twee weken geleden overal in de brievenbus is gevallen. In die krant
stond natuurlijk ook ons verhaal en het gevolg daarvan is dan weer dat
er door de pers contact wordt opgenomen of ze langs mogen komen voor een
interview. Dus afgelopen week hadden we de krant weer eens over de
vloer. Na afloop zeiden Rommy en ik tegen elkaar dat het de volgende
keer misschien handiger is om ze gewoon een bandje op te sturen. De
vragen en antwoorden zijn immers iedere keer hetzelfde en in dit geval
hebben we exact hetzelfde verhaal twee jaar geleden aan exact dezelfde
krant verteld.
Gert en ma zijn eind maart gekomen en hebben lekker
kunnen helpen met de verbouwing van het appartement tot magazijn. Om het
appartement als magazijn te kunnen gebruiken moest beneden het toilet
achter de balie verkleind worden zodat we er een gang naast konden
maken. Door deze gang kom je nu bij de voordeur van het appartement uit
waardoor je zo door kunt lopen naar boven.
Via dit gangetje kom je door de deur (achter in de foto)
in de hal van het appartement.
Naast het bieden van hulp bij de verbouw van de hal zijn
ze natuurlijk ook druk geweest met het opruimen van hun eigen huis. Deze
staat immers te koop (www.vantantiehuisjeinzweden.com)
en er moest nog het nodige opgeruimd worden en natuurlijk ook weer
meegenomen worden terug naar Nederland.
Ruim twee weken eerder dan verwacht hebben Frank en ik
vorige week vrijdag de nieuwe auto in Karlstad opgehaald. Waarom dit nou
in Karlstad moest is voor mij nog steeds een raadsel maar dat mocht de
pret niet drukken. Hieronder enkele foto's.
Het kenteken is, met dank aan Photoshop, even aangepast.
Maar even wat natuurschoon opgezocht voor de foto's!
Hij was schoner toen we hem kregen.....maar zo zal hij er
meestal uitzien ;-)
Mijn werkruimte voor komende zomer.
Nick heeft al langere tijd redelijk veel last van acné.
Na enkele verschillende kuren via de dokter werd het nu tijd om er even
door een specialist naar te laten kijken. Dit hebben we vorige week
zaterdag kunnen laten doen. Ja, weer helemaal naar Karlstad in de nieuwe
auto........
Van de huidarts heeft hij nu een nieuw arsenaal aan
medicijnen mee gekregen die hij de komende drie maanden moet gaan
gebruiken. Nu na 1 week hebben we wel het gevoel dat het al aan het
opknappen is! Laten we hopen dat het werkt.
Toen de doorgang klaar was werd het tijd om boven te gaan
verbouwen. Alle oude meubels zijn naar de loppis gegaan van de buurman.
Hij blij en wij blij. Het beddenspul is opgeslagen in één van de kleine
slaapkamers en de woonkamer is ondertussen helemaal magazijn geworden.
We hebben nu 126 strekkende meters plankruimte extra.
We hadden dus palen, dragers en planken nodig. Nu hoeft
dat niet altijd een probleem te zijn maar wanneer je moet bestellen dan
moet je dus voorzichtig zijn. Zo had onze houtman niet voldoende planken
en dragers voorhanden. "Wanneer hebben jullie ze nodig". Liefst deze
week nog want volgende week hebben we "inventering" en willen we alles
natuurlijk wel op de nieuwe plaats hebben. "Donderdag is het hier".
Donderdag: "alleen de plankdragers zijn gekomen".
Vrijdag: "nee de planken zijn er nog niet". Mandag of
uiterlijk dinsdag hebben we alles nodig want anders haal ik het niet.
Maandag: "nee ze zijn nog niet binnen". "Morgen denken we
maar dan bellen we".
Dinsdag: Geen telefoontje dus aan het eind van de
dag....... we bellen die andere wel. Hebben jullie ook nog 23 planken
van 400x2480x18 en wat plankdragers? " We hebben er nog 50". Komen we
die morgenochtend om 8.00 uur halen.
De eerste houtboer moet nog bellen, maar ja het is een
goede klant en zo werkt dat nou eenmaal in Zweden.
Woensdagmorgen 8.15 uur
Daarna nog even lekker door schroeven en woensdagavond
was alles klaar. Donderdag was het dus schoonmaken en inrichten. Tijdens
het inrichten hebben we direct alles geteld en dat scheelde natuurlijk
vrijdag weer.
Vrijdagmorgen om 7.30 uur naar de winkel om snel de
bestellingen in te pakken en ons verder klaar te maken voor een dagje
tellen. Om 8.00 uur kwam de hulp voor die dag. Dit keer hadden we hulp
van Ivo (u weet wel die van de lacheb.....), en Richard (de vader van
twee vriendjes van Nick en Frank). Om half twee waren Nick en Frank
terug uit school, die vervolgens ook hebben geholpen. Of het nou lag aan
het feit dat we dit jaar voornamelijk uit mannen bestonden of dat het
iets anders was dat weet ik niet maar we waren minimaal net zo snel als
vorig jaar terwijl de voorraad natuurlijk flink groter was geworden.
Uiteindelijk was het tellen rond 17.00 uur klaar en waren Rommy en ik,
na de nodige correcties te hebben doorgevoerd, ik rond 20.30 uur weer
thuis.
Gisteren heb ik nog een check met de voorraad in de
webwinkels gedaan en dus is alles weer 100% "up to date".
Maandag om 8.00 uur komt de accountant voor het ophalen
van de lijsten en natuurlijk de gebruikelijke controle van de tellingen.
Koninginnendag in Nederland is Valborgsafton in Zweden.
Hier worden dan de gebruikelijke vuren weer aangestoken om afscheid te
nemen van de winter en de zomer te begroeten. Omdat we op tijd klaar
waren met inventariseren in de winkel hebben we besloten om nog even in
het dorp te gaan kijken bij het vuur. Het spetterde een beetje maar dat
mocht de pret niet drukken. Wat wel erg vreemd was was dat er door een
koortje twee liederen werden gezonden en dat daarna iedereen vertrok.
Het hele feestje duurde hier niet langer dan 15 minuten. Ja, zei Nick,
er zal wel gratis "fika" in het buurthuis zijn! Wel sneu voor die twee
mannen die alles klaar gemaakt hadden en vervolgens nog twee uur bij het
vuur moesten blijven tot het uitgebrand was.
Toen we echter weer zowat thuis waren zagen we dat er bij
ons voor ook een vuur was aangestoken en zijn we daar nog even naar toe
gegaan. Dit was een heel andere sfeer en uiteindelijk waren we pas rond
10.45 uur weer thuis en hadden we een erg gezellige avond met de
gebruikelijke buren gehad.
binnen 15 minuten iedereen weg.....
Vandaag was het lekker weer. Weer dus om buiten dingen te
ondernemen.
Vanmorgen zijn we eerst naar de rommelmarkt op Råda
Camping geweest en vanmiddag moest de moestuin er aan geloven (of was
dit mijn rug). De hele moestuin is weer omgespit en natuurlijk moest nu
ook die kas die we hadden gekregen maar eens onze kant op.
Dus de aanhanger er achter en op naar Mark en Roos (die
zelf ook in Zweden zijn). Alsof Mark wist dat er gewerkt moest worden
was hij natuurlijk in geen velden of wegen te bekennen ;-)
Gelukkig waren zijn buurman en overbuurman er wel en
hebben we zonder al teveel problemen de kas op de aanhanger kunnen
krijgen.
Eénmaal weer thuis hebben dezelfde twee nog even geholpen
om hem er ook weer af te krijgen en nu hebben we dus onze eigen
planten/kweek-kas. Maar eens kijken wanneer we tijd hebben om hem in te
richten en dan kan het grote moestuinexperiment weer beginnen. Maar
hopen dat het dit jaar wat beter gaat dan vorig jaar (te koud en te
nat).
De afgelopen maand zijn we vrijwel alle sneeuw weer kwijt
geraakt en is het over het algemeen lekker weer geweest. De avonden zijn
alweer langer dan in Nederland en dat geeft weer moed om 's avonds ook
nog eens wat te ondernemen. Nu nog even de temperatuur iets omhoog van
pappa heeft weer zin in BBQ!
Vergeet niet
ons gastenboek te tekenen.
